สไลด์โชว์ ภาคีเครือข่ายคนพิการ เสนอ ‘บริการ ม. 3 บัตรทอง’ เชื่อมสุขภาพ-สังคม-ชุมชน

ภาคีเครือข่ายคนพิการ เสนอ ‘บริการ ม. 3 บัตรทอง’ เชื่อมสุขภาพ-สังคม-ชุมชน

[/p] [b]ภาคีเครือข่ายคนพิการและผู้เชี่ยวชาญ เสนอ สปสช. กำหนดกรอบบริการหน่วยบริการตามมาตรา 3 ให้ชัดเจน แยกบทบาทจากวิชาชีพและกองทุนอื่น พร้อมพัฒนามาตรฐานที่ยืดหยุ่น รักษาจุดแข็งการดูแลแบบ “เพื่อนช่วยเพื่อน” ลดความเหลื่อมล้ำ และเพิ่มการเข้าถึงบริการของคนพิการทั่วประเทศ[/b] เครือข่ายคนพิการและผู้เชี่ยวชาญด้านการพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ สะท้อนทิศทางการพัฒนาหน่วยบริการภาคประชาชนตามมาตรา 3 แห่ง พ.ร.บ.หลักประกันสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2545 เสนอให้สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) ทบทวนโดยกำหนดกรอบบริการให้ชัดเจน เพื่อไม่ให้เกิดความซ้ำซ้อนกับบริการวิชาชีพหรือกองทุนอื่น ขณะเดียวกันต้องรักษาจุดแข็งของภาคประชาชนที่มีบทบาทสำคัญในการดูแลคนพิการแบบใกล้ชิด เข้าใจบริบทชีวิต และช่วยเติมเต็มช่องว่างที่ระบบบริการปกติยังเข้าไม่ถึง ภาคีเครือข่ายคนพิการ เสนอ ‘บริการ ม. 3 บัตรทอง’ เชื่อมสุขภาพ-สังคม-ชุมชน

[/p] นายชูศักดิ์ จันทยานนท์ นายกสมาคมผู้ปกครองบุคคลออทิซึม (ไทย) เปิดเผยว่า การจัดบริการโดยเครือข่ายผู้ปกครองและภาคประชาชนมีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตคนออทิสติกมาต่อเนื่องกว่า 20 ปี ปัจจุบันมีศูนย์บริการคนพิการออทิสติก ศูนย์ส่งเสริมทักษะชีวิต และศูนย์อาชีพออทิสติกไทย รวม 54 แห่งทั่วประเทศ ดูแลเด็กออทิสติกเฉลี่ยวันละ 1,000-1,200 คน พร้อมช่วยผลักดันตั้งแต่การพัฒนาทักษะ การศึกษา ไปจนถึงการเตรียมความพร้อมด้านอาชีพและการจ้างงาน ทั้งนี้ ที่ผ่านมาเครือข่ายออทิสติกได้เปลี่ยนมุมมองของสังคม จากเดิมที่เชื่อว่าเด็กออทิสติกไม่สามารถพัฒนาได้ สู่การสร้างความเข้าใจใหม่ว่า เด็กออทิสติกสามารถเรียนรู้และพัฒนาศักยภาพได้ หากได้รับการสนับสนุนอย่างเหมาะสม ตั้งแต่ระยะเริ่มต้น ทั้งด้านการศึกษา การใช้ชีวิต และการเข้าสู่ตลาดแรงงาน ขณะเดียวกันยังมีการพัฒนาฐานข้อมูลผ่านแพลตฟอร์ม STS เพื่อช่วยติดตามและเชื่อมโยงการดูแลกลุ่มเป้าหมายในพื้นที่ร่วมกับภาคเอกชนและเครือข่ายต่างๆ นายชูศักดิ์กล่าวด้วยว่า หัวใจสำคัญของหน่วยบริการตามมาตรา 3 คือ การทำงานแบบ “เพื่อนช่วยเพื่อน” และการสนับสนุนโดยครอบครัวหรือผู้มีประสบการณ์ตรง ซึ่งแตกต่างจากบริการโดยวิชาชีพ จึงควรกำหนดขอบเขตบทบาทให้ชัด เช่น การรักษาหรือฟื้นฟูเฉพาะทางยังเป็นหน้าที่ของนักวิชาชีพ ขณะที่การส่งเสริมพัฒนาการ การใช้ชีวิต หรือการดูแลต่อเนื่องในชุมชน เป็นส่วนที่ภาคประชาชนสามารถเข้ามาเติมเต็มได้ “สิ่งสำคัญคือการทำให้ระบบต่าง ๆ เชื่อมโยงและเสริมกัน ไม่ใช่ซ้ำซ้อนกัน ทั้งระบบหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ กองทุนคนพิการ และหน่วยงานด้านสังคม เพื่อให้คนพิการเข้าถึงบริการได้ครบวงจรมากขึ้น” นายกสมาคมผู้ปกครองบุคคลออทิซึม (ไทย) กล่าว ด้าน นายอนรรฆ พิทักษ์ธานิน ประธานคณะทำงานกลุ่มคนไทยที่มีปัญหาสถานะทางทะเบียน กล่าวว่า หน่วยบริการตามมาตรา 3 ควรยึดหลักการเป็นบริการที่ช่วยเติมเต็มในส่วนที่หน่วยบริการหลักยังดูแลได้ไม่ครอบคลุม โดยเฉพาะกลุ่มเปราะบางหรือคนพิการที่ยังมีข้อจำกัดในการเข้าถึงบริการสุขภาพ อย่างไรก็ดี แม้ว่ามาตรฐานจะเป็นเรื่องจำเป็น แต่การออกแบบมาตรฐานนั้น ต้องไม่แข็งตัวจนทำให้เครือข่ายภาคประชาชนทำงานได้ยาก หรือสูญเสียอัตลักษณ์ของการทำงานใกล้ชิดชุมชน เพราะจุดแข็งของภาคประชาชนคือความเข้าใจปัญหาจากประสบการณ์จริง และเป็นกลไกสำคัญที่ช่วยอุดช่องว่างของระบบบริการสุขภาพ โดยเฉพาะในช่วงที่บุคลากรวิชาชีพยังมีไม่เพียงพอ ภาคีเครือข่ายคนพิการ เสนอ ‘บริการ ม. 3 บัตรทอง’ เชื่อมสุขภาพ-สังคม-ชุมชน